Zappen, rochelende geluiden en schorre stem

Geplaatst door Jos op 11/04/2016

TV zappen, rochelende geluiden, schorre stem, fel vermagerd en alle haren uitgevallen. Slokdarmkanker was twee jaar geleden de diagnose van de ongeveer 65 jarige man welke naast mij ligt in kamer 191. Zijn geluiden storen mij dusdanig dat ik niet weet hoe ik de volgende zes uur moet doorkomen. Ik weet dat het niet netjes is van mij maar kan het ook niet helpen. Ondertussen is mijn buurman in slaap gevallen met, inderdaad, de bijhorende snurk geluiden.

Voor een hoog sensitief iemand als ik is dit een pure kwelling – ik kan namelijk slecht geluiden filteren en vang dus quasi alle geluiden rond mij op.

Patricia zorgt echter voor de oplossing en is ondertussen naar huis gereden om mijn oortjes op te halen, zodat ik de geluiden ietwat kan buitensluiten met behulp van muziek. Zoals jullie weten is mijn vorige chemobeurt uitgesteld geweest voor tien dagen vanwege opnieuw slechte bloedwaarden, de witte waren met uitsterven bedreigd. Ik ontbeer de nodige en noodzakelijke afbraak enzymen in mijn lever. Alcohol heeft een vergelijkbaar effect op mij, wanneer ik vroeger lichtjes in de wind was -gebeurde uiterst zelden en alleen op trouwfeesten – had ik een kleine week recuperatie nodig.

Mijn mantelzorgster Patricia, of shoe zoal ik haar meestal noem is ondertussen terug van weggeweest, oortjes in en wat een luxe, de muziek ontspant me dusdanig dat ik ze volgende maal sowieso meeneem. Oh ja, ik vergat nog te vertellen dat er net cortisone is ingespoten wat er op zijn beurt op wijst dat mijn bloedwaarden opnieuw goed zijn en er gestart kan worden met mijn voorlaatste cytostatica (chemo) cocktail, lijkt wel of ik me op één of andere receptie bevind. De muziek doet verder zijn ding, zelfs zodanig dat ik me opgewekt voel. Dank je wel shoeke !

De afgelopen veertien dagen heb ik me zeer goed gevoeld, Wow, het was al zeer lang geleden dat ik als het ware mijn bloed voelde stromen, als was ik een jong Veulen! Ik deed zelfs kleine klusjes. Het lente gevoel heeft er zeer zeker toe bijgedragen. Vandaag komt er aan dat goed gevoel spijtig genoeg een eind, maar ik moet doorgaan en blijven denken dat er spoedig een eind aan deze miserie zal komen.

Waar ik – los van mijn chemotherapie veel pijn aan heb is mijn rechter heup en knie, ik was al vergeten dat er op termijn nog vier operaties nodig zullen zijn, dit aan beide knieën en heupen. Het ergste is nog dat ik hiervoor geen deugdelijk ontstekingremmer zoals Aceclofenac mag slikken daar deze de aanmaak van mijn witte bloedcellen kunnen afremmen. Geloof me, indien ik een paard was geweest hadden ze me al lang afgemaakt, in die zin ben ik wel een echte geluksvogel!

Verder lezen: De laatste dans