Wachtzaal 7

Geplaatst door Jos wo, oktober 28, 2015 13:03:10

Op alle TV’s speelt er een oude aflevering van ‘Thuis’ waar ik geen interesse in heb maar toch word ik erdoor afgeleid. Patricia en ik zijn een halfuur te vroeg in wachtzaal zeven. Allebei houden we ons digitaal bezig, ik met een smartphone en Patricia met haar iPad. Ik ben in tegenstelling tot gisteren gewapend met twee Imodiums en een Dafalgan.

“Ik maak me intussen de bedenking dat na deze zestiende naaktsessie een nudistenkamp me minder afschrikt. Wie weet ooit, maar direct maak ik me de bedenking dat flaneren met een uitgezakt sportlichaam een slecht idee is voor mijn ego”

Mijn moment van stralen staat er aan te komen, ik verwacht alle momenten mijn naam te horen afroepen. ‘

Mijnheer V… ‘ word er geroepen terwijl ik deze tekst nog aan het typen ben. Ik spring recht, geef mijn mobieltje aan mijn mantelzorgster en vertrek richting witte badjas. Eén was vandaag mijn geluksgetal want ik lag van de eerste maal juist op de tafel van de grote radioactief spuwende alien.

“Raar dat geluksgetallen zo aan verandering toe zijn maar ja, alles verandert,
waarom dan geen geluksgetallen.”

Vijf minuutjes later en weer lokt mijn bedekkend stukje ondergoed waar ik mij toch veiliger in voel, afijn, ik kom stralend buiten. Badjas uit, broek aan en op weg naar de wachtzaal van Dr. Bral waar we vandaag op consultatie moeten. Deze maal ging het gesprek met de dokter over mijn spuwende vulkaan, weliswaar met een andere bewoording, we zitten tenslotte bij een sympathieke arts. Imodium, verstopping, pijnstilling chemo, mijn volgende vier maand durende veel zwaarder te verdragen chemokuur. dus business as usual.

Vijftien minuten later zaten we reeds in de lift, neen, onze carrière nam geen sprong voorwaarts maar we waren op weg naar de parkeergarage. Na een vijftal km rijden is de pijn er opnieuw, snel een Dafalgan en hopen dat de pijn wat mindert.

Lees verder:  Nabestraling