Vierenveertig procent

Geplaatst door Jos ma, oktober 19, 2015 20:15:56

Iets voor acht maandagochtend. Ik zit reeds in één van de comfortabele zetels van de oncologische afdeling van het Sint Blasius dagziekenhuis, Patricia zit op een stoel tegenover mij, we keuvelen wat, kijken naar de anderen die langzaam binnensijpelen voor hun cytostatica behandeling, maar het is vooral de net binnengebrachte koffie die onze aandacht verdient. Patricia haalt ons twee kopjes.

De vriendelijke verpleger Dirk die ook met een keel kuch bleek opgezadeld te zitten verwijdert mijn lege infuser waarna ik de doucheruimte opzoek. Ik geniet van het heerlijke warme water en terwijl ik met water en zeep speel testen ze in het lab mijn bloedwaarden.

Deze bleken beter dan bij een pasgeboren baby. Picobello dus, en er wordt een nieuwe infuser aangekoppeld. maar met het vasthechten van de leiding liep het even mis tussen mij en de verpleger en ontschoot hij even uit zijn vriendelijke rol -om hem te helpen trok ik mijn hemd wat opzij maar trok per ongeluk ook aan de leiding van de poortkatheder. Sorry Dirk!

Afijn, ik kan opnieuw weeral 168 uren verder.

Onze oncoloog Dr. Serry, die met een zware verkoudheid sukkelde riep ons binnen, ik knikte een goedemorgen en schoof beide stoelen een meter van haar bureau weg, angst om haar verkoudheid over te krijgen? Zeer zeker. De bijwerkingen van de bestraling –ben reeds voor vierenveertig procent gebombardeerd- zijn zich al een week aan het manifesteren in de vorm van serieuze problemen. Ik draai er niet veel doekjes om en vertel de dingen zoals ik ze ervaar maar toch is enige zelfcensuur op zijn plaats wegens soms onprettig.

De meesten onder ons hebben ooit wel eens constipatie ervaren maar in mijn geval gaat dit gepaard met een drukkende pijn ter hoogte van het kleine bekken, de endeldarm -dit is dan ook de plaats waar ik het intensiefst wordt bestraald. Tientallen keren per etmaal een toilet bezoek plegen, telkens met minimale ontlasting maar zeer veel flatulentie, darmslijm en krampen maar quasi geen stoelgang. Nota van de met flatulentie behepte schrijver, elke week een methaangas tank vullen lijkt me momenteel een makkie, met als bonus gratis autorijden!

Wat extra duiding, Er wordt vaak gedacht wanneer iemand veel slijm bij de ontlasting heeft, dat dit iets is dat daar niet hoort. Dat is niet juist. Een beetje slijm bij de ontlasting is normaal. Het slijm is afkomstig van het slijmvlies van de darmen. De ontlasting wordt daar langs gevoerd en dit is hetgene dat de ontlasting normaal zijn glans geeft. Wanneer het slijm erg duidelijk waarneembaar is in het toilet dan is dit dus op zich niet vreemd, het is alleen wat meer dan normaal. Niet prettig om te lezen? Ook geen prettige ervaring om te ondergaan. Heb reeds Movicol en Lactulose gebruikt maar tot nog toe zonder resultaat -stoelgang blijft uit, maar krampen daarentegen! In feite mag ik niet spreken van constipatie maar eerder van spastisch colon of prikkelbaar darmsyndroom zoals ik reeds vermeldde in mijn vorige bericht. Mensen die lijden aan spastisch colon of prikkelbaar darmsyndroom gaan mijn klachten zeker herkennen. Het enige verschil is dat mijn ganse darm niet compleet spastisch reageert maar alleen daar waar bestraald wordt.

Heb momenteel nog drie weken radio therapie te ondergaan, tel daarbij nog een paar weken nawerking dan heb ik nog minstens een vijftig tal dagen voor de boeg alvorens kans op beterschap. Kom op Jos! sterk zijn!

Mijn tweede week bestraling op de afdeling radio therapie van het OLV Aalst zijn me beter bevallen dan de eerste week, toen voelde ik me echt een nummer. De ganse week was goed maar vooral vrijdag en vandaag sprongen eruit. Zeer positief! Haast Iedereen knikte of groette mij. Ik had niet langer het gevoel een nummer te zijn. Top, dank u dames en heren van de Radiotherapie, U bent Unique!

Qua chemo bijwerkingen heb ik sinds een week drie rode vlekjes op mijn gezicht, wat Elidel (tegen eczema) opgesmeerd maar zal het morgen eens met de oncoloog bespreken. Ook moet ik twee maal daags mijn mond spoelen met Corsodyl tegen ontsteking van het mondslijmvlies. Dit helpt voorlopig wel. Maar voor ik Corsodyl gebruikte kreeg ik last van een pijnlijke mond en mijn eten begon anders te smaken, ik proefde bijv. geen zoutsmaak meer, ook etenswaren die ik ervoor als lekker beschouwde moest ik plots niet meer. De zoete dingen bevielen me toen nog het meest –maar hoe kan het ook anders bij een snoeper als ik. Afijn daar heb ik voorlopig geen last meer van. Ook heb ik nog geen last van moeheid.

Lees verder De erupterende vulkaaan

Blogindex: “Opa Wanneer Ga Je Nu Dood?