Wat vooraf ging aan de chemo & bestraling

Het begin van mijn ziekte, endeldarmkanker

Geplaatst door Jos wo, oktober 07, 2015 12:52:51

Wanneer ik er nu terug over nadenk dan zijn er toch wel vage symptomen geweest die niet normaal te noemen waren. Bijvoorbeeld ’s nachts een soort van kramp en een pijnlijk gevoel hebben in de onderbuik, vergelijkbaar met een verstopping. Maar ja, ik dacht aan aambeien en toen nog niet direct aan kanker. Dat heb ik zo een paar maal ondervonden de voorbije jaren maar telkens ging het weer weg na enige tijd wakker te liggen en na het gebruik van aambeien zalf. Tot ergens in juni waar ik meedeed met het bevolkingsonderzoek naar dikkedarmkanker waarin men stoelgang onderzoekt op sporen van bloed.

Op mijn resultaten heb ik wel een paar weken moeten wachten. Alvorens ik het resultaat in mijn bus kreeg had ik reeds af te rekenen met af en toe bloed bij mijn stoelgang. Ik vertelde dat aan mijn huisarts waarbij deze me geruststelde met ‘het zijn waarschijnlijk aambeien’. Tot een paar weken later mijn arts mij tijdens een telefoongesprek meldde dat mijn staaltje positief bleek dus bloed bij mijn stoelgang- en een verder onderzoek zich opdrong.

Tijdens een daarop volgende raadpleging werd er een afspraak gemaakt voor een coloscopie in het ziekenhuis, en dit op maandag 20 juli 2015! Dus, 4 weken bang afwachten op misschien wel zeer slecht nieuws. Ondertussen was er keer na keer bloed bij de stoelgang, één keer zo veel dat Patricia, mijn echtgenote, naar onze huisarts belde voor advies. Niet te veel zorgen maken en de coloscopie afwachten.

De avond daarvoor moest ik beginnen met MoviPreb, een middel om de darmen compleet te ledigen, zo moest ik in totaal 1 liter movipreb drinken de avond voor het onderzoek en een liter de dag van het onderzoek. Mensen, mensen als je niet weet wat diaree is laat u niet weerhouden en degusteer het eens. Afijn, mijn darmen waren in ieder geval Spic en Span de dag van het onderzoek. Om 14 uur moesten we aanwezig zijn en werd ik na een korte voorbereiding in een bed naar de ruimte met het coloscopie apparaat gebracht, waar ik onder narcose gebracht werd. De endoscopie robot, bediend door een gastro – Enteroloog, kon de taak volbrengen terwijl ik aan het soezen was.

Terug wakker en aangekleed wist ik nog niet welke zwarte wolken er boven ons hoofd hingen. Patricia werd samen met mij op consultatie geroepen bij de specialist en toen wist ik het zeker – KANKER! Ze bracht het ons zeer zachtjes maar ik zei ‘dat is een tumor wat ik daar op de foto zie!’ Ze bevestigde maar zei ook dat er nog hoop is, zelfs wanneer de longen of de lever zijn aangetast. Ons leven veranderde eensklaps: weg plannen, weg toekomst ! Hoe moet het nu verder met ons beidjes, en met mijn behandeling.

Vanaf toen werd ik vrij zen en bekeek ik het vrij rationeel en eerder technisch. Maar op een CT scan met contrast vloeistof zouden ze de ware schade kunnen bepalen. Deze CT scan volgde een paar dagen later. De dag van de CT scan (ik dacht trouwens dat het een gewone CT scan was zoals voor mijn schouder destijds. Maar niets was minder waar. Om te beginnen moest ik 1 liter contrast vloeistof drinken op een uur tijd. Daarna werd ik geroepen en kreeg instructies, volledig naakt en operatie schort aantrekken. Dat was schrikken! Ga maar op de tafel liggen mijnheer en draai u op uw zijkant zodat we rectaal een metalen buisje kunnen inbrengen met een lavement. De bedoeling is uiteraard dat ze via dat metalen buisje een lavement toedienen om de aanwezige stoelgang te verplaatsen weg van de endeldarm naar de dikke darm en dat bleef zitten gedurende de ganse scan. Leuk, ik kon me bijna niet houden van het lachen, GROEN dan! Na de scan kreeg ik nog even de locatie van het toilet waarna een spurtje volgde. Uitslag de dag nadien bij de gastro – enteroloog, Dr Paelinck.

Lees verder: de dag van mijn echo-endografieonderzoek