kind samen met het badwater weggegooid

Geplaatst door Jos op 30 november 2015

Hoe gaat het nu met je Jos? wel, het gaat zeer goed met mij, maar de voorbije nacht had ik opnieuw last van een inwendige pijn ergens in het kleine bekken. Deze pijn herken ik zeer goed van mijn bestralingsperiode. ‘Zes tot acht weken’, voor een complete herstelling van zo een gecombineerde radio en chemotherapie’ zei Dr. S. We zullen dus maar wat geduld hebben, ik mag niet klagen want na veertien dagen herstelling spreken wij, Patricia en ik toch al van een metamorfose. Ook te vermelden is mijn onbedwingbare eetlust, lees snoepen, als het zo verder gaat vliegen de kilo’s eraan.

Vrijdag was me het dagje wel, althans voor mij toch, vermits ik toen mijn kind samen met het badwater heb weggegooid – het kind in deze is een metafoor voor mijn ‘Opa wanneer ga je nu dood? blog’, het water staat voor het deleten of het voorgoed verwijderen. Impulsiviteit en niet voldoende nadenken gaan dikwijls samen en vrijdag was het van dat. Ik liep van het bureau naar de living waar Patricia bezig was en riep ietwat panikerend ‘shoe, ik heb per ongeluk mijn blog verwijderd’, ‘hoe kan dat, dat kan toch niet zomaar’ vroeg Patricia, ja, ‘ik dacht dat ik een oudere versie verwijderde en …’, de technische details laat ik achterwege, maar zoals jullie hier lezen ben ik ondertussen opnieuw online met onze nieuwe ‘Pajogus’ website en het daaraan gekoppelde ‘Opa wanneer ga je nu dood?’ blog.

(ik besefte toen nog niet dat ik onze blog: opa wanneer ga je nu dood?” eind december 2018 opnieuw per ongeluk zou verwijderen)

Ik dacht al een ganse tijd aan een ander, beter en mooier blog, ééntje met wat meer mogelijkheden en geïntegreerd in onze pajogus website. ‘Pajogus’ hoor ik jullie hardop denken, ‘waar komt die naam vandaan’ wel het is een samengesteld woord. De eerste twee letters zijn die van Patricia, dus pa, de volgende twee van Jos, dus jo en de eerste drie letters van de naam van onze kat Gussi, dus pajogus.

Hopelijk vinden jullie het nieuwe blog oké. Zoals steeds zijn jullie reacties meer dan welkom, deze zijn zelfs ietwat therapeutisch en helpen zodoende mee aan mijn herstel. Diegene die reageren op mijn blog artikelen kunnen nadien met recht zeggen dat ze Jos hebben hielpen genezen. Let op, dit geeft jullie nog geen goddelijke status, maar toch 🙂

Verder lezen: Havermoutpap en 2 euro extra