Darminspectie

Geplaatst door Jos op 17/12/2016

De aanloop naar mijn controle coloscopie was weer stressvol voor ons, een paar weken voor het geplande dikke darm onderzoek functioneer ik alles behalve goed, ik ben dan vrij geprikkeld en voel me slecht in mijn vel, sorry Patricia!

Het opdrinken van de twee liter – smerig smakende vloeistof, ook al is het zogezegd met sinaasappel smaak, althans dat ervaar ik toch zo – maken dat ik me tijdens het nuttigen hiervan zeer misselijk en ziek voel en dit al na de eerste liter. Afijn, ik was er aan begonnen om twintig over vijf en na de eerste liter was het al zo ver, spurten naar het toilet, sportief ben ik nooit geweest maar dan lukt een sprintje me wel.

Rond tien uur was het ergste achter de rug en was ik rond de drie a vier kilo kwijt, geeft jullie een idee wat een mens dagdagelijks meesleept in zijn spelonken. De dag nadien ’s morgens om acht uur vijftien binnen voor de coloscopie, hier weet ik niet veel van vermits ze je in slaap doen. Iets voor tienen kwam Dr. Palinck langs met de heugelijke mededeling dat er geen tumor of poliepen te zien waren, dus oef, hier zijn we een jaar vanaf en wij naar huis!

Patricia’s operatie,

Een dag later was het dan de beurt aan Patricia, zij sukkelt namelijk al geruime tijd met een tranend rechter oog. Dus woensdag 14 december om kwart na negen moest ze nuchter binnen zijn in de dagkliniek voor een operatie onder narcose aan haar traankanaal waar ze de verstopping ervan zouden oplossen door een buisje te steken wat dan zes weken moet blijven zitten. Op deze manier creëren ze een nieuw kanaaltje om het traanvocht af te voeren.

Omstreeks veertien uur was ze terug uit de ontwaakruimte waarna ik bij haar mocht. Ze had en heeft er geen centje pijn of last van gehad, dus een dikke meevaller!

Verder lezen: 3 jaar later, geen champagne maar toch al cava