Nummer zeven of toch niet …

Geplaatst door Jos op 31/03/2016

Donderdag iets voor zeven. Ik spring monter, als was ik een jonge bok vanuit mijn bed de douche in waar ik mezelf de wasbeurt van mijn leven geef,  zeep en baby shampoo,  meer heb ik niet nodig om te stralen voor mijn zevende en voorlaatste chemo beurt. Ik hoor het jullie al denken, maar een beetje overdrijven mag wel vind ik, het leest zoveel vlotter.

Ik heb namelijk een afspraak in het AZ Sint Blasius ziekenhuis om acht uur dertig, nog snel twee boterhammen met choco welke zijn afgesneden van een zelfgebakken zuurdesem brood.

Afijn, iets voor acht uur rijdt mijn beste vriendin en toegewijde mantelzorgster Patricia onze zwarte Berlingo van de oprit richting Dendermonde. De incheckbalie bediende kende me nog van vorige keer, plezierig vermits ze daar toch honderden patiënten per dag  zien.

Terwijl ik mijn beurt afwacht voor een bloedafname ben ik in gesprek met mijn buurman – ik schat hem ergens tussen de zeventig en de vijfenzeventig jaar. Hij vertelde me dat hij longkanker heeft met een tumor in beide longen. Niet best dus. Even later hoor ik een verpleger tegen hem zeggen dat zijn bloed niet goed is en hij een bloedtransfusie krijgt en zijn chemo dient uitgesteld.

Ondertussen is mijn bloedstaal richting labo waarbij wij hopen dat alles oké zal zijn. Een twintig minuten later krijg ik bezoek van mijn oncologe, ook mijn bloedwaarden blijken niet in orde,  het zijn de witte  bloedcellen die in aantal zijn verminderd, dus te laag om veilig verder te gaan. Wel, ik zat er niet zo mee,  ik voel me zo goed nu en dan is het niet zo fijn om terug naar af te gaan.elektrische fietsen Trouwens, er staat een schitterend weekend voor de deur waarbij wij zondag (hopelijk) een kort maar krachtig elektrisch fietstochtje inlassen.

Na het afkoppelen moesten we nog even langs Kelly, onze diëtiste voor advies maar ook voor een interessante babbel.  Natuurlijk ook over de tien kilo welke ik ben bijgekomen op een goede drie maanden.  Afgesproken is dat ik het snoepen sterk ga verminderen en daarbij wat beweging neem.  Extra beweging moet kunnen nu het wat beter met me gaat. Kelly is iemand die straalt en ja, haar enthousiasme werkt aanstekelijk waardoor ze ook haar mannetje staat als therapeute.

Maandag 11 april is mijn volgende chemokuur gepland en dus heb ik nu noodgedwongen tien dagen vakantie en kan ik hopelijk nog wat verder genieten van hoe ik me momenteel voel. Ik wens jullie allemaal een schitterend weekend, Jos

 

 

Lees verder: zappen, rochelende geluiden en schorre stem

Blogindex

Opa wanneer ga je nu dood? | De dag van mijn echografie onderzoek | Operatie | Na ingreep, al windjes gelaten Mr. ...? | Week 1 bijna een feit | Vierenveertig procent | De erupterende vulkaan | Thanks en toilet bezoek | 64 procent bestraald | Wachtzaal 7 | Nabestraling | Chemo infuser loopt niet | Drie dagen extra bestraling | Lachende koffiekoeken | Kakafonie | Nummer achtentwintig | Ode aan mijn mantelzorgster | Vechten tegen kanker | De dood, mijn visie | Inschattingsfoutje medici | Voel me onheus behandeld | Kankerpatienten leven dubbel zo lang dankzij aspirines | Aspirine tegen borstkanker | Cafe De Spanjaard | Interview | Bedankt | Weinig goesting |Kind samen met het badwater weggegooid | Havermoutpap en twee euro extra | Routineus | Let's dance the Folfox | NR 178 | Alpaca's | Chemo - junk | Slaapmarathon met Parisiennes | De witten delven het onderspit | J. en de zaak van de Hamse seriemoordenaar | Tegenzin | Ziek, Extreem moe, Sperwer en Folfox dans | Insomnia | Silver lining | Wat een ongeloofelijk verschil | Nummer zeven of toch niet ... | Zappen, rochelen en schorre stem | De laatste dans | Vreugdedansje | Overlevingsmodus | Het is maar een prikje mijnheer | Darminspectie | 3 jaar later, geen champagne maar toch al cava! | Asperine tegen darmkanker |